Κάτι παραπάνω από ένα ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

Τελικά ήταν κάτι παραπάνω από ένα απλό ευχαριστώ. Έγιναν συνήθεια οι στείρες φράσεις του τύπου merci bien, je vous en prie, c'est moi madame / monsieur, merci infiniment, au plaisir, μπλα μπλα μπλα. Μια ευγένεια που μένει χωρίς συναισθηματικό αντίκτυπο και ας είναι πάραυτα αυτοσκοπός.

Αυτό το ευχαριστώ εκείνη τη μέρα στη μέση του δρόμου είχε μέσα του κάτι μυστηριώδες όμορφο. Σαν να ειπώθηκε για να πλησιάσει τον Αλλον, για να συσχετιστεί με τον Άλλον, για να γνωρίσει τον Άλλον και ας μην μας το επέτρεπε ο χρόνος, η συνθήκη και πιθανά η μοίρα. 
Ένα ευχαριστώ που βρήκε από την πρώτη κιόλας συλλαβή το δρόμο, τον σκοπό και την χρησιμότητα του. Ένα ευχαριστώ που χωρίς να χρειαστεί να μεταφραστεί στην μητρική μου γλώσσα γέννησε μυριάδες εικόνες, προκάλεσε τοκετό αναμνήσεων και μια ζεστασιά, μητρική θα την έλεγα, εθνική, συλλογική και ασυνείδητη. 

Με ρώτησε κάτι. Ηλικιωμένος κύριος έψαχνε κάποια υπηρεσία. Δεν είχα απάντηση, ζήτησα συγνώμη για αυτό. 
Merci ma fille, μου απάντησε.

Δεν είναι οι λέξεις που ενώνουν αλλά η ψυχική τους ένταση στην έκφραση. 

Un café Grec en 8 étapes par Vincent Corlaix

Voici un petit tutoriel⁽¹⁾ pour vous permettre de réaliser chez vous tous seul un vrai café grec. Vi, vi !
Allez, on attaque…

Tout d’abord, il faut vous munir de quelques accessoires :

• Une gazinière tout ce qu’il y a de plus commun
• Une casserole à café (grecque ou turque)
• Un paquet de café moulu très très fin (grec ou turque)
• Du sucre
• Une cuillère
• Une très petite tasse, genre tasse à expresso

La casserole et le café peuvent être difficile à trouver selon où vous habitez. Mieux vaut chercher dans une épicerie orientale. A Aix par exemple on a trouvé le tout au Panier d’Orient.

Pour faire son café grec, une fois tout ceci réuni, voici comment procéder.

1°

mettez dans la casserole une bonne cuillère à soupe rase mais bombée de café par tasse, inutile d’en mettre trop, sinon ça risque de ne pas être buvable.

2°

ajoutez le sucre, dans la quantité désirée. Pour un café peu sucré (sketo), une cuillère à café rase suffit. Pour un café moyen (metrio), une cuillère à soupe, pour une attaque cardiaque (gliko) autant que vous voulez. Un grec non sucré est conseillé uniquement aux accrocs en phase finale.

3°

ajoutez l’eau. Il suffit simplement de mettre une tasse d’eau par tasse à café à faire. Surtout ne mélangez pas la casserole. C’est en bouillant que le café se mélangera.

4°

faites bouillir. Cette étape est à surveiller de près pour la simple raison que la quantité d’eau est généralement si petite que le temps d’ébullition est très court (à moins que vous ne vous lanciez dans un café pour 10). Petit secret de fabrication : lorsque le café commence à monter et se sauver, retirez la casserole du feu et attendez qu’il retombe. Une fois calmé, replacez la casserole au feu et attendez qu’il remonte. Lorsqu’il se sauve à nouveau, coupez le feu. Votre café est presque prêt !

5°

Voilà, il ne reste plus qu’à verser tant que c’est chaud. Versez sans ménagement et assez rapidement.

6°

Maintenant c’est l’étape grecque à proprement parler. Il faut attendre.

Hé oui, vous avez du vous rendre compte que le café grec n’est pas filtré. I faut donc attendre que le marc retombe au fond de la tasse avant de …

7°

déguster le café. Vous pouvez tremper les lèvres de temps en temps pour savoir s’il est assez reposé, vous sentirez tout de suite s’il est bon ou pas. En moyenne on dira une à deux minutes avant de se régaler. L’autre difficulté consiste à le boire doucement et en tâchant de remuer la tasse le moins possible. En général pour ce café la règle de politesse consistant à ce que ce soit l’aliment qui vienne à la bouche et non l’inverse n’est pas très vrai. En effet c’est plus sûr et pratique dans ce cas de se courber pieusement sur la tasse pour ne pas la remuer. Et puis finalement…

8°

savoir s’arrêter. Le café n’étant pas filtré (oui je me répète) le marc est donc au fond de la tasse. Le but du jeu est de savoir quand on a terminé de boire le café avant d’attaquer la couche sédimentaire peu agréable. C’est tout un art et ça… seule l’expérience fera la différence ;)

Voilà. C’est pas sorcier le café grec. Et pis c’est bon. Et comme ça se boit lentement, ça devient une vrai pause où on ne fait rien d’autre que goûter l’amertume sucrée du breuvage au rythme d’une vie toute méditerranéenne. Un truc qui nous manque, ici…

1. compatible mac/pc, Internet Explorer et la plupart des gazinières actuelles [↩]

Extrait du livre de Y. Kiourtsakis

... "Mais les arbres, qui restent enracinés dans la même terre aussi longtemps qu'ils vivent, ne nous enseignent-ils pas une autre façon de vivre - eux qui savent découvrir que la vie est sur place, dans leurs racines, dans ce voyage immobile où le début et la fin, le neuf et e vieux, s'unissent à tout moment un lieu unique? Les vastes horizons ne sont-ils pas d'abord dans ces jardins clos, où les arbres font des fleurs et des fruits sans cesser de contempler la mer? Vraiment, seuls les arbres peuvent apprendre aux hommes ce qu'est la patrie!" 

Double exil. Verdier. 
Roman traduit du grec par René Bouchet. 

"Ξενία" του Πάνου Κούτρα

Coup de cœur d'Un certain regard, Cannes 2014.
Après "Strella" (2009), "Ξενία" (2014) est le nouveau film du cinéaste grec Panos Koutras.

 
Plus d'infos : 
http://reel.gr/wpress/trailer_gia_to_xenia_tou_panou_koutra/ 

 

Σύγχρονο γαλλικό θέατρο à la grecque

Δημοσιεύτηκε στο ΠΟΝΤΙΚΙ ART,

τεύχος 363 στις 30 Απριλίου 2014

Βίκυ Λεβαντή

Γνωρίστε το σύγχρονο γαλλικό θέατρο

«H τέχνη ελεύθερη... προκαλεί»; Αυτή είναι η ερώτηση που ρίχνει στο τραπέζι το Φεστιβάλ Σύγχρονου Θεάτρου με τίτλο «Το Γαλλικό Θέατρο a la Grecque». Θα πραγματοποιηθεί από τις 6 Μαΐου μέχρι τις 3 Ιουνίου, στο Ίδρυμα «Μιχάλης Κακογιάννης», με τη συνεργασία του Γαλλικού Ινστιτούτου της Ελλάδας, στο πλαίσιο του προγράμματος «Ελλάς - Γαλλία
Πέντε νέοι σκηνοθέτες, πέντε μεταφραστές και δώδεκα ηθοποιοί – όλοι Έλληνες – θα μονοπωλήσουν το ενδιαφέρον στο καινούργιο, πειραματικό και δημιουργικό Φεστιβάλ Σύγχρονου Θεάτρου, που φέρει τον τίτλο «Το Γαλλικό Θέατρο a la Grecque». Το φεστιβάλ αποτελεί καρπό μιας συλλογικής προσπάθειας και ανταλλαγής ιδεών μεταξύ του Γαλλικού Ινστιτούτου Ελλάδας, του Ιδρύματος «Μιχάλης Κακογιάννης» και των Ελλήνων καλλιτεχνών, πάντα σε συνάρτηση με τα έργα των Γάλλων συγγραφέων, που θεμελιώνουν τη σύγχρονη γαλλική δραματουργία.
Κατά τη διάρκειά του, το σύγχρονο γαλλικό θέατρο θα παρουσιαστεί στη χώρα μας ελεύθερο, χωρίς ενοχές, σκληρό, τρυφερό, αληθινό, ουτοπικό και επίκαιρο. Το κοινό θα έχει την ευκαιρία να παρακολουθήσει πέντε έργα, κυρίως της νεότερης γενιάς, άλλοτε άμεσα και προκλητικά, άλλοτε ποιητικά και ακραία, που αναδεικνύουν θέματα βαθιά πολιτικά, που διαχειρίζονται το διαφορετικό και την εξουσία, αλλά και ζητήματα ταυτότητας, συμμετοχής και αφύπνισης. Τα έργα μάλιστα μεταφράστηκαν ειδικά για το φεστιβάλ, καθώς ανεβαίνουν για πρώτη φορά σε ελληνική θεατρική σκηνή, το καθένα για τέσσερις μόνο παραστάσεις και με χαμηλό εισιτήριο.

«Εκείνη» - Ζαν Ζενέ
Την αυλαία του φεστιβάλ θα ανοίξει το έργο του πολυγραφότατου Ζαν Ζενέ, με τίτλο «Εκείνη» («Elle»), στις 6 Μαΐου (έως 9.5). Πρόκειται για ένα έργο σκληρό και λυρικό, σοβαρό και γελοίο, που καταπιάνεται με τους μηχανισμούς της εξουσίας όπως τους ασκεί ένας Πάπας σ’ έναν φωτογράφο. Το έργο δεν αποτελεί σίγουρα σύγχρονη γαλλική δραματουργία, καθώς είναι ένα κείμενο που γράφτηκε το 1955. Θα έχει ενδιαφέρον, λοιπόν, να δούμε πώς θα συνδιαλαγεί το σύγχρονο με το κλασικό ρεπερτόριο. Τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Γιάννης Σκουρλέτης, της Bijoux de Cant, ενώ τη μετάφραση επιμελήθηκε η Ασημένια Ευθυμίου. Στους πρωταγωνιστικούς ρόλους θα βρίσκεται ο Στράτος Τζώρτζογλου, με τον οποίο ο σκηνοθέτης συνεργάστηκε πέρσι, ο Πολύδωρος Βογιατζής, που βρίσκεται ανάμεσα σε Αθήνα και Παρίσι λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων, και ο νέος ηθοποιός Ορέστης Καρύδας. Κατάλληλο για θεατές από 15 χρόνων και άνω.

«Στο Χείλος» - Κλοντίν Γκαλεά
Από τις 10 έως τις 14 Μαΐου, τη σκυτάλη θα πάρει ο νεαρός σκηνοθέτης Θέμελης Γλυνάτσης, ο οποίος ανέλαβε τη σκηνοθεσία του έργου της Κλοντίν Γκαλεά «Στο Χείλος» («Au Bord»), που βραβεύτηκε με το Μεγάλο Βραβείο Θεατρικής Λογοτεχνίας το 2011 στη Γαλλία. Σε αυτό θα πρωταγωνιστήσει η Ασπασία Κράλλη και θα συμμετέχει ο Νέστορας Κοψίδας, ενώ τη μετάφραση έκανε ο Δημήτρης Δημητριάδης. Στο έργο η συγγραφέας εμπνέεται από μια αποτρόπαια φωτογραφία από τις φυλακές του Αμπού Γκράιμπ, που δημοσίευσε η «Washington Post» το 2004, και χαρτογραφεί τον τόπο αυτόν όπου η προσωπική ανάμνηση συγκρούεται με τη φαντασίωση και τη βίαιη πολιτική πραγματικότητα. Μέσα από τον σκοτεινό, βίαιο και θλιμμένο μονόλογό της, το κοινό έρχεται αντιμέτωπο με θέματα βασανιστηρίων, ερωτισμού και ενδο-οικογενειακής βίας, ενώ παρακολουθεί την ηρωίδα να βρίσκεται σ’ ένα όριο που θυμίζει παλινδρόμηση μεταξύ γης και κενού. Η είσοδος στην παράσταση θα επιτρέπεται σε θεατές από 18 χρόνων και άνω.

«Αναζήτηση Εργασίας» - Μισέλ Βιναβέρ
Μ’ ένα μικρό διάλειμμα, το φεστιβάλ θα ανοίξει ξανά τις πόρτες του στις 20 Μαΐου για να παρουσιάσει μέχρι τις 23 Μαΐου το έργο του Μισέλ Βιναβέρ «Αναζήτηση εργασίας» («La demande d’ emploi»), σε σκηνοθεσία Θανάση Σαράντου και μετάφραση Δήμητρας Κονδυλάκη. Το προφητικό έργο του συγγραφέα εξακολουθεί να είναι επίκαιρο, παρ’ ότι γράφτηκε το 1971. Ο Βιναβέρ επιλέχτηκε ως ένας από τους θεμελιωτές της σύγχρονης γαλλικής δραματουργίας, ο οποίος στο συγκεκριμένο έργο ανιχνεύει με επιτυχία τις παθογένειες μιας άρρωστης κοινωνίας, εγκλωβισμένης στο αέναο κυνήγι του χρήματος και της προσποιητής ευδαιμονίας. Παίζουν: Μιράντα Ζησιμοπούλου, Αγγελική Καρυστινού, Βασίλης Μαργέτης και Θανάσης Σαράντος.

«Μήδεια, ένα μανιασμένο ποίημα» - Ζαν Ρενέ Λεμουάν
Η Δήμητρα Ματσούκα θα ερμηνεύσει τη «Μήδεια» («Medee, poeme enrage») του Ζαν Ρενέ Λεμουάν, σε μετάφραση Έφης Γιαννοπούλου και σκηνοθεσία Λευτέρη Γιοβανίδη. Το κείμενο αποτελεί μια «ομιλούσα όπερα», όπου η Μήδεια αφηγείται την ιστορία της ως μια ερωτευμένη γυναίκα, ως μητροκτόνος αλλά κυρίως ως ξένη. Μια γυναίκα που επιστρέφει για να ζητήσει λύτρωση, όχι όμως συγχώρεση, καθώς θεωρεί τον εαυτό της αθώο. Να υπενθυμίσουμε ότι τον Μάρτιο του 2014, στο Παρίσι, ο Ζαν Ρενέ Λεμουάν πρωταγωνίστησε ο ίδιος στο έργο, ενώ τώρα θα βρίσκεται ως θεατής στην Ελλάδα αλλά και ως σκηνοθέτης στο έργο του «Ιφιγένεια» με τη Λένα Παπαληγούρα, που θα ανέβει στο «Από Μηχανής Θέατρο». Η παράσταση της «Μήδειας» θα ανέβει από τις 27 Μαΐου μέχρι τις 30 Μαΐου (κατάλληλη άνω των 18 χρόνων).

«Χίλντα» - Μαρί Ντιάιγ
Την αυλαία του φεστιβάλ θα ρίξει το έργο «Χίλντα» («Hilda») της Μαρί Ντιάιγ, σε σκηνοθεσία Βασίλη Μαυρογεωργίου και μετάφραση Ανδρέα Στάικου. Το κείμενο της Ντιάιγ προσεγγίζει με λεπτότητα αλλά και θάρρος ζητήματα που αρχίζουν να γίνονται αντιληπτά στην εποχή μας. Με ηρωίδα την κυρία Λεμαρσάν που αφηγείται τρυφερά στιγμές που έζησε με την υπηρέτριά της, το έργο προσπαθεί να διεισδύσει στα άδυτα του ζεύγους εξουσιαστή - εξουσιαζόμενου, ενώ παίζει επικίνδυνα με τις σύγχρονες αντιλήψεις για τις κοινωνικές τάξεις. Παίζουν: Άννα Κουτσαφτίκη και Νικόλας Πιπεράς.  

http://www.topontiki.gr/article/73634/Gnoriste-to-sugxrono-galliko-theatro

PAS SON GENRE de L. Belvaux (adaptation du roman de Ph. Vilain)

Μπορεί μια ερωτική ιστορία να αποτελέσει αντικείμενο κοινωνιολογικής μελέτης και κοινωνικού αναστοχασμού; Τί συμβαίνει όταν ένας καθηγητής φιλοσοφίας, διανοούμενος Παριζιάνος συνάπτει σχέση με μια ξανθιά κομμώτρια, ανύπαντρη μητέρα και κάτοικο μιας μικρής επαρχίας; Μπορεί η σχέση τους να διατηρήσει την συναισθηματική της ισορροπία όταν τα κοινωνικά βλέμματα δυεισδύουν και εναποθέτουν θελημμένα ή ηθελημένα τις κοινωνικές τους αναπαραστάσεις, τα στερεότυπα, τις κοινωνικές επιταγές και τις ταξικές τους προσδοκίες;
Μια ταινία που σε αναγκάζει να αναλογιστείς επί των προσωπικών σου κοινωνικών καταβολών, να ψαχτείς και να ταρακουνηθείς δηλαδή, ώστε να διαλέξεις τον ήρωα σου στην ταινία για τον οποίο θα βρεις άλλοθι ή κατηγορίες για να ερμηνεύσεις τις πράξεις του. Διόλου εύκολη υπόθεση : ευτυχώς που υπάρχουν και τα μουσικά διαλείμματα καθ'όλη τη διάρκεια της ταινίας. Καλό θα ήταν να συμμετέχεις ενεργά καθώς ποτέ δεν ξέρεις τι επιφυλάσσει το τέλος αυτής της ιστορίας αγάπης, une histoire d'amour που έλεγε και η Edith Piaf (https://www.youtube.com/watch?v=rPS7KzIsSd0). 

Bande Annonce

En lisant Molière "Le Monologue d'Harpagon" L’Avare, acte IV, scène 7

Harpagon: (Il crie au voleur dès le jardin, et vient sans chapeau.) : Au voleur ! Au voleur ! A l’assassin ! Au meurtrier ! Justice, juste ciel ! Je suis perdu, je suis assassiné, on m’a coupé la gorge, on m’a dérobé mon argent. Qui peut-ce être ? Qu’est-il devenu ? Où est-il ? Où se cache-t-il ? Que ferai-je pour le trouver ? Où courir ? Où ne pas courir ? N’est-il point là ? N’est-il point ici ? Qui est-ce ? Arrête. Rends-moi mon argent, coquin… (il se prend lui-même le bras.) Ah ! C’est moi. Mon esprit est troublé, et j’ignore où je suis, qui je suis, et ce que je fais. Hélas ! Mon pauvre argent, mon pauvre argent, mon cher ami ! On m’a privé de toi ; et puisque tu m’ es enlevé, j’ ai perdu mon support, ma consolation, ma joie ; tout est fini pour moi, et je n’ ai plus que faire au monde : sans toi, il m’est impossible de vivre. C’en est fait, je n’en puis plus ; je me meurs, je suis mort, je suis enterré. N’ y a-t-il personne qui veuille me ressusciter, en me rendant mon cher argent, ou en m’apprenant qui l’a pris ? Euh ? Que dites-vous ? Ce n’est personne. Il faut, qui que ce soit qui ait fait le coup, qu’avec beaucoup de soin on ait épié l’heure ; et l’on a choisi justement le temps que je parlois à mon traître de fils. Sortons. Je veux aller querir la justice, et faire donner la question à toute la maison : à servantes, à valets, à fils, à fille, et à moi aussi. Que de gens assemblés ! Je ne jette mes regards sur personne qui ne me donne des soupçons, et tout me semble mon voleur. Eh ! De quoi est-ce qu’on parle là ? De celui qui m’a dérobé ? Quel bruit fait-on là-haut ? Est-ce mon voleur qui y est ? De grâce, si l’on sait des nouvelles de mon voleur, je supplie que l’on m’en dise. N’est-il point caché là parmi vous ? Ils me regardent tous, et se mettent à rire. Vous verrez qu’ils ont part sans doute au vol que l’on m’a fait. Allons vite, des commissaires, des archers, des prévôts, des juges, des gênes, des potences et des bourreaux. Je veux faire pendre tout le monde ; et si je ne retrouve mon argent, je me pendrai moi-même après.